Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

Ποιος πρέπει να κάνει κωλοτούμπα;

Τις τελευταίες μέρες, μοιάζει ο χρόνος να τρέχει με απίστευτους ρυθμούς. Η νέα κυβέρνηση προσπαθεί να βρει τον βηματισμό της και να αχνοφαίνεται το σχέδιο της (βλέπε Βαρουφάκης: Αυτό είναι το σχέδιο για το χρέος). Δεν θα συμμεριστώ τον ενθουσιασμό, που επικρατεί σε κάποιους επειδή ο Γιάνης την είπε στον Γερούν ή επειδή κυκλοφορούν χωρίς γραβάτα. Έχω υπομονή να περιμένω το τέλος αυτής της πορείας.
 Μου αρέσει, όμως, που ανακατεύεται κάπως η τράπουλα. Αν, δε, αυτό οδηγήσει στο να επανέλθει η ελπίδα στον κόσμο, που θα δώσει νέα ώθηση στην αγορά, για μένα θα είναι αρκετό. Δεν είναι μακρυά η εποχή, που η έλευση της τρόικας πάγωνε το αίμα του κόσμου και για πολύ καιρό δεν κινιόταν φύλλο στην αγορά. Αυτό μάλιστα κρατούσε σχεδόν μέχρι την επόμενη επίσκεψη τους. Σε ένα φαύλο κύκλο.
Δεν ξέρω πόσο θα πρωτοτυπήσει ο Αλέξης και ποια θα τηρήσει, από όσα έλεγε πριν τις εκλογές. Σίγουρα όλοι περιμένουμε να αλλάξει στάση η κυβέρνηση ή τουλάχιστον δεν θα μας εκπλήξει αν δεν τα κάνει. Για να μην πω ότι θα ήθελα να μην τα κάνει. Άλλωστε αυτό το είχαμε συνηθίσει από τις προηγούμενες φορές. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα.
Η κωλοτούμπα που περιμένω να δω είναι άλλη. Και αφορά την ΝΔ και ίσως και τα υπόλοιπα κόμματα. Ο Σαμαράς γρήγορα θα καταλάβει ότι η αριστερή παρένθεση δεν του βγήκε. Αυτοί ήρθαν για να μείνουν. Το καλύτερο λοιπόν που έχει να κάνει είναι να παραιτηθεί και να δώσει την ευκαιρία σε ένα νέο πρόσωπο (Ντόρα δεν εννοώ εσένα) να αναλάβει να δώσει νέα πνοή στην ΝΔ. Να στηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ ακόμα και αν αυτός δεν του το ζητήσει.
Όχι μόνο γιατί είναι μια μοναδική ευκαιρία να πάμε σε ένα εθνικό σχέδιο, που θα το στηρίξουν όλα τα κόμματα, αλλά κυρίως γιατί δεν θα δώσει την χαρά στον Λαφαζάνη να νομίζει ότι έχει στο χέρι τον Τσίπρα. Ο Αλέξης έχει ένα μοναδικό πλεονέκτημα να φέρει επενδύσεις. Δεν έχει απέναντι τον Τσίπρα να του κουνάει το δάχτυλο, ότι θα ακυρώσει τις συμφωνίες του. Ας μην έχει τον Λαφαζάνη.
Αν εννοείτε τι εννοώ.
Και βέβαια είναι καιρός να ξεπεράσουν τα αρχηγιλίκια εκεί στο ΠΑΣΟΚ (αν υπάρχει ακόμα) αλλά και στα υπόλοιπα αποκόμματα της κεντροαριστεράς και να φροντίσουν να συνεννοηθούν και να φτιάξουν έναν πολιτικό σχηματισμό (δεν χρειάζεται να πω, χωρίς την συμμετοχή της Γεννηματά και του Λοβέρδου).
Η χώρα έχει ανάγκη να αλλάξει σελίδα και ο Αλέξης ήταν ο καταλύτης, από αυτή την σκοπιά. Ας το συνεχίσουν οι άλλοι.

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

Πόσο υπερήφανος είσαι;

Τις τελευταίες μέρες νιώθω ένα ασφυκτικό μαρκάρισμα. Από την μια μεριά όσοι αισθάνθηκαν εθνικά υπερήφανοι, από τις κινήσεις της νέας κυβέρνησης. Επιτέλους κάποιος βρέθηκε να σηκώσει το ανάστημά του στους υπόλοιπους Ευρωπαίους, που θέλουν να μας ρουφήξουν το αίμα, να μας μετατρέψουν σε τριτοκοσμική χώρα, που θα μας πάρουν τα πλούσια κοιτάσματά μας και τα διαμάντια μας (τα λιμάνια μας, τα αεροδρόμια μας , την ΔΕΗ του Φωτόπουλου σιδηρόδρομους, κλπ). Αν και ο Λαφαζάνης τους σιδηρόδρομους τους ξέχασε. Ίσως γιατί εκεί υπάρχει ρωσικό ενδιαφέρον και δεν θέλει να τους την χαλάσει.
Από την άλλη όσοι δεν έχουν χωνέψει ακόμα την ήττα του κόμματός τους, που έχασαν την πρόσβαση στην εξουσία, φοβούνται (δεν λέω αναμένουν χαιρέκακα) την αναδίπλωση του εθνικού τσαμπουκά. Φοβούνται μήπως χάσουμε τα ευρωπαϊκά κονδύλια, που με εξαιρετική ικανότητα "αξιοποιούσαμε" μέχρι σήμερα. Φοβούνται μήπως πάρει πίσω η νέα κυβέρνηση τις "μεταρρυθμίσεις", που με τόσες συγκρούσεις με συντεχνιακά συμφέροντα κατάφεραν να εφαρμόσουν, τα τελευταία χρόνια.
Είναι αλήθεια, ότι αν κάποιος είχε φύγει στο εξωτερικό την περασμένη δεκαετία και επέστρεφε στην χώρα θα έβλεπε ότι είχαν γίνει "σαρωτικές" αλλαγές, σε όλα τα επίπεδα (δεν είναι έτσι αλλά ας μην τους χαλάσω την αφήγηση).
 Είναι οι ίδιοι, που δίδαξαν την κωλοτούμπα, όταν από το σκίσιμο των μνημονίων έγιναν "φανατικοί" υποστηρικτές τους. Ή είναι οι ίδιοι, που προτίμησαν να θυσιάσουν την αξιοπιστία τους και ενώ π.Κ. (προ Κανών)  ήταν φανατικοί υποστηρικτές της προσφυγής στην λαϊκή ετυμηγορία, μ.Κ. σαν βιρτουόζοι της πιρουέτας να αποδεχτούν θέσεις σε μια ετερόκλητη κυβέρνηση, με μόνο συνεκτικό δεσμό το 4-2-1.
Για να μην παρεξηγηθώ, υποστήριζα και υποστηρίζω την ανάγκη εθνικής συνεννόησης. Δεν θεωρώ ότι υπάρχουν ζητήματα, που δεν μπορούν να τεθούν σε ένα κοινό τραπέζι και να μην μπορεί να βρεθεί κοινά αποδεκτή λύση. Αυτό, όμως, χρειάζεται ανοιχτές διαδικασίες και όχι εσωκομματικά ή διακομματικά παζάρια, που αναδεικνύουν σε εθνικούς ήρωες τύπους σαν τον Κασσή ή τον Τσαμτσή ή τον Ρέππα.
Κλείνω, όμως, την παρένθεση.
Βασικά αυτό που ήθελα να αναδείξω είναι ότι υπάρχει μια σχιζοφρένεια στον τρόπο, που αντιμετωπίζουμε την Ευρώπη. Δεν ξέρω αν φταίει ότι όλη η ελληνική ιστορία είναι γεμάτη με επεμβάσεις των ξένων δυνάμεων. Δεν ξέρω αν φταίει ότι μπήκαμε στην Ευρώπη ή αργότερα στο ευρώ, χωρίς να ξέρουμε το γιατί. Δεν ξέρω αν φταίει ο Αντρέας, που μας συνήθισε να βλέπουμε την Ευρώπη σαν την αγελάδα, που εμείς οι αετονύχηδες, μπορούμε να δουλεύουμε τους κουτόφραγκους και να την αρμέγουμε. Σίγουρα έπαιξε ρόλο, το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πια, προσωπικότητες που οραματίστηκαν την ενωμένη Ευρώπη και έδωσαν την θέση τους σε τεχνοκράτες. Όπως σίγουρα έπαιξε ρόλο το ότι το κοινό νόμισμα υπερτόνισε την κυριαρχία της Γερμανίας.
 Δεν νιώσαμε ποτέ ισότιμα μέλη, αυτής της ένωσης. Αμφιταλαντευόμασταν, πάντα, ανάμεσα στον φτωχό συγγενή, που έχει ανάγκη την βοήθεια ή ελεημοσύνη των πιο πλουσίων και στο κακομαθημένο ευπατρίδη, που επειδή οι πρόγονοί του έδωσαν κάποτε τα φώτα στους υπόλοιπους ή επειδή καθυστέρησαν την επέλαση του Γ' Ράιχ, οι υπόλοιποι του χρωστάνε να τον συντηρούν, όσο παράλογες και αν είναι οι απαιτήσεις του.
 Παρακολουθώ χρόνια, λόγω επαγγελματικού βίτσιου, τα τεκταινόμενα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Πάντα θυμάμαι να προσπαθούμε να τους κοροϊδέψουμε ή να αποσπάσουμε την συναίνεσή τους, σε σχέδια, που δεν είχαν καμία αποτελεσματικότητα, αλλά εξυπηρετούσαν συγκεκριμένους εργολάβους ή πελατειακά συμφέροντα. Πάντα θυμάμαι να απουσιάζει ο Έλληνας εκπρόσωπος από χιλιάδες επιτροπές διαβούλευσης. Η μόνη μας παρουσία είχε σχέση μόνο με την αξιοποίηση του ΕΣΠΑ (ή όπως αλλιώς λεγόταν παλιά). Αναζητείστε ελληνική παρουσία ή εκπροσώπους σε διάφορα προγράμματα και μετά προσπαθήστε να συνομιλήσετε μαζί τους. Θα απογοητευτείτε. (Δεν θέλω να αδικήσω κάποιον, αλλά πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις). Τι πληροφόρηση υπάρχει για όσα συμβαίνουν στις Βρυξέλλες; Ελάχιστη. Δεν είναι τυχαίο. Κάποιοι θέλουν να την κρύβουν, για να έχουν το αποκλειστικό προνόμιο της γνώσης.
Τι κάναμε όλα αυτά τα χρόνια για αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής; Τι κάναμε για ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας; Τι κάναμε για να βελτιώσουμε την εκπαίδευση και κατάρτιση του ανθρώπινου δυναμικού; Μόνο επιδοτήσεις, κουφάρια, επιδόματα και φουσκωμένους τραπεζικούς λογαριασμούς. 
Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να αποφασίσουμε αν θέλουμε να είμαστε μέσα ή έξω από την Ευρώπη. Αν τους αντιμετωπίζουμε σαν εταίρους στην προσπάθεια μιας κοινής πορείας. Ή σαν τοκογλύφους ή σαν βρυκόλακες, που θέλουν να μας πιουν το αίμα, οπότε το πιο έντιμο και εθνικά υπερήφανο είναι να διαχωρίσουμε την θέση μας και να ακολουθήσουμε την δική μας πορεία.

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Άρχισαν τα νταούλια και οι ζουρνάδες

Αλλά και...
τα ακορντεόν
οι βιόλες
τα βιολία
τα βιολοντσέλα
οι γκάιντες
οι κιθάρες
τα κλαρινέτα
τα κοντραμπάσα
τα κόρνα
τα κρουστά
τα μαντολίνα
τα όμποε
τα πιάνα
τα σαξόφωνα
Οι τούμπες
Οι τρομπέτες
Τα τρομπόνια
Τα φαγκότα
Τα φλάουτα
Οι φλογέρες

Αερολογημένες αερολογίες (κατά το θεσμοθετημένοι θεσμοί)

Η κατάσταση που ζούμε τα τελευταία χρόνια, μου φέρνει στο μυαλό ένα αεροπλάνο που πέφτει κατακόρυφα, γιατί έχουν σβήσει οι μηχανές και οι πιλότοι συζητάνε για το αν θα περάσει η φωτιά στο εσωτερικό του και πόσος είναι ο συντελεστής τριβής του αέρα.

Ξεχνάμε ότι τα προβλήματα μας είναι κατά βάση τρία και μάλιστα τα παραθέτω κατά σειρά σπουδαιότητας:

  1. Υπονομεύουμε καθημερινά την λειτουργία της δημοκρατίας και του κράτους. Διαφθορά πελατειακές σχέσεις, αεροψεκασμοί και το σύνδρομο της κατσίκας του γείτονα υπονομεύουν, όποια προσπάθεια για εθνική λύση.
  2. Με φιλότιμες προσπάθειες είναι αλήθεια όλων μας (πρώτα και κύρια οι πολιτικοί μας, που αν τους αφήσεις να λειτουργήσουν περίπτερο, θα το κλείσουν σε μια βδομάδα - οι εθνικοί εργολάβοι, που όλα τα κόμματα τους διώχνουν, αλλά επειδή το χρήμα ουδείς μίσησε, πάλι εδώ είναι - οι μαμάδες που ονειρεύονται μια θέση του κανακάρη τους κάτω από τα κεραμίδια του δημοσίου - οι αγρότες που πήραν τις κοινοτικές επιδοτήσεις και αντί να αναδιαρθρώσουν την παραγωγή τους ή να αγοράσουν κάποιο εξοπλισμό, τις μετέτρεψαν σε καγιέν και λέλουδα στα εθνικά σκυλάδικα κλπ κλπ) κατορθώσαμε να απαξιώσουμε ή να εκφυλίσουμε όποια παραγωγική δυνατότητα είχαμε, τοποθετώντας στο πυρ το εξώτερο την επιχειρηματικότητα (πάλι η κατσίκα του γείτονα μπροστά μου).
  3. Όχι η αιτία αλλά το αποτέλεσμα των παραπάνω είναι το "δυσβάσταχτο" χρέος. Το βάζω σε εισαγωγικά, γιατί το πόσο δυσβάσταχτο είναι εξαρτάται από το λόγο χρέους προς το ΑΕΠ. Στα πρώτα μαθήματα των μαθηματικών στο σχολείο, τα παιδάκια μαθαίνουν ότι ένας λόγος μειώνεται με 2 τρόπους. Ο ένας είναι να μειώσεις τον αριθμητή (το χρέος δλδ για όσους τα μπερδεύουν αυτά τα δύο), ο άλλος είναι να αυξήσεις τον παρανομαστή  (το ΑΕΠ).
Τα κόμματα ασχολούνται μόνο με το 3ο και μάλιστα το μισό. Γιατί για το ΑΕΠ δεν λένε κουβέντα, πως θα το αυξήσουν.Σιγά και μην ξέρουν ή τους ενδιαφέρει. Το μαγαζί θέλουν να κρατήσουν, που είναι γωνία.  Είμαστε οι μοναδικοί εργοδότες, που τους δίνουμε δουλειά. Ας προσέχαμε.

Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

ΓΣΕΕ: Φαινόμενα Παραβίασης Δικαιωμάτων και Εξαπάτησης Ανέργων από Επιχειρήσεις της Ιδιωτικής Αγοράς Επαγγελματικής Κατάρτισης


Photo credit: westats
from morguefile.com
Η ΓΣΕΕ καταδικάζει τις γενικευμένες πρακτικές αθέμιτου ανταγωνισμού που αναπτύχθηκαν από παρόχους κατάρτισης στο πλαίσιο της Πρόσκλησης του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας «Επιταγή Εισόδου στην Αγορά Εργασίας για ανέργους έως 29 ετών» με συνέπεια τη «στρέβλωση» των όρων υλοποίησής της και «θύματα» χιλιάδες άνεργους νέους.

Πιο συγκεκριμένα, μεγάλη μερίδα των παρόχων κατάρτισης επιδόθηκε στη συστηματική παραπληροφόρηση των ανέργων υποστηρίζοντας ότι μόνο μέσω αυτών μπορούν να αιτηθούν τη σχετική συμμετοχή τους, ενώ παρουσιάστηκαν ως δήθεν «μεσολαβητές» για την επιτυχή έκβαση της υποψηφιότητάς τους.

Στη συνέχεια χρησιμοποιώντας τα προσωπικά δεδομένα των ανέργων, υπέβαλλαν ηλεκτρονικά την αίτηση για λογαριασμό τους, και σκοπίμως παρέλειψαν να τους γνωστοποιήσουν το μοναδικό κωδικό Κ.Α.Υ.Α.Σ. (Κωδικός Αριθμού Υποβολής Αίτησης Συμμετοχής).

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

ΕΣΠΑ: Αναθεώρηση υπέρ ΜμΕ–απασχόλησης.

Έτσι, τουλάχιστον, πιστεύει ο Χατζηδάκης.

Μπορείς να δεις εδώ ότι:

Στην αύξηση των πόρων για την υποστήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και στην ενίσχυση της απασχόλησης των νέων στοχεύει το αίτημα που κατέθεσε το υπουργείο Ανάπτυξης στην Κομισιόν για την αναθεώρηση των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ 2007-2013.

Το οποίο δίνει έμφαση  σε τρεις τομείς:

Πρώτον, στη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων μέσω νέου κύκλου προκήρυξης κρατικών ενισχύσεων για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων.

Δεύτερον, στη στήριξη της παραγωγικής επιχειρηματικότητας μέσω του νέου Επενδυτικού Νόμου.

Τρίτον, στη στήριξη του εξαγωγικού χαρακτήρα των ελληνικών επιχειρήσεων.

Και δεν αμφιβάλω ότι μπορεί να είναι έτσι, αλλά λέει σε άλλο σημείο:

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012

Είναι φοβερό, πόσο ξαφνιαζόμαστε κάθε φορά με την σαπίλα

Αυτό που μου αρέσει είναι ότι μένουμε έκπληκτοι κάθε φορά, που αποκαλύπτεται ένα  καινούργιο σκάνδαλο, συνήθως από υπηρεσίες άλλων κρατών. Βέβαια η έκπληξη αυτή κρατάει μερικές ώρες ή το πολύ μέρες και πάλι χανόμαστε στις διαδρομές της επικαιρότητας. Πότε κάνα Χυτήριο, πότε κανένας Παστίτσιος, πότε ο Παναγιώταρος vs Τατσόπουλος. Να έχει να πορεύεται ο Παπαδάκης, ο Καμπουράκης και ο Αυτιάς.